Dyrektywa EMC – definicja

Dyrektywa emc to polecenie dotycząca kompatybilności elektromagnetycznej, z angielskiego ElectroMagnetic Compatibility (w skrócie EMC). Determinuje predyspozycje określonego urządzenia elektrycznego bądź elektronicznego do nieprzerwanej pracy w określonym środowisku elektromagnetycznym i nieemitowanie zaburzeń pola elektromagnetycznego, które zakłóca poprawną pracę różnych od niego urządzeń, działających w tym otoczeniu. dokładnie dyrektywa emc implikuje dokonanie trzech wyznaczników. Po pierwsze sprzęt czy ustrój nie powoduje problemów w działaniu różnych sprzętów (systemów). Po drugie sprzęt (ustrój) jest odporne na problemy emitowane przez różne sprzęty (systemy). I w końcu po trzecie sprzęt (uporządkowanie) nie powoduje problemów w jego działaniu. Habitat elektromagnetyczne jest miejscem użytkowania urządzenia sprecyzowane poziomem i charakterem zaburzeń pochodzących od tych urządzeń. Urządzeniami wspomnianymi można uznać przedmioty emitujące fale elektromagnetyczne specjalnie (m.in. radia, nadajniki telewizyjne czy też nadajniki radiolokacyjne) czy też przez przypadek (np. urządzenia AGD bądź RTV). Dyrektywa emc w toku kompatybilności elektromagnetycznej wyróżnia określenia emisji zaburzeń oraz odporności na zaburzenia. Którekolwiek działające sprzęt elektryczne czy też elektroniczne jest powodem tych zaburzeń o różnorakich poziomach i charakterze.

Category: Inne  Tags: ,
You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

Dodaj komentarz